W tym wpisie
Wzory nalepek ADR zostały określone właściwymi przepisami. Stosowanie prawidłowych wzorów jest istotne ze względu na ich czytelność, czy też po prostu z chęci uniknięcia ryzyka opóźnień czy kar (w przypadku kontroli). Chociaż tytułowe wzory nalepek ADR odnosimy głównie do transportu drogowego (ADR), to takie same wzory mają zastosowanie w transporcie morskim (IMDG Code) oraz lotniczym (IATA DGR).
Kilka uwag
Podobnie jak w przypadku innego wpisu, na samym początku wskazujemy, że oznakowanie w ADR dzieli się głównie na dwie grupy:
- nalepki ostrzegawcze ADR (lub IMDG Code czy IATA DGR) – przypisane do poszczególnych klas materiałów niebezpiecznych i związanych z nimi zagrożeń dominujących lub dodatkowych;
- pozostałe znaki ostrzegawcze (handlingowe) – niezwiązane z zagrożeniami wynikającymi z klasy; omówimy je w oddzielnym wpisie, a link do niego pojawi się tutaj.
Wzory nalepek ADR
Klasa 1
Stosowanie nalepki 1 wymaga uzupełnienia wzoru o wymagane informacje:
** – miejsce na wpisanie podklasy – nie należy wypełniać w przypadku, gdy wybuchowość jest zagrożeniem dodatkowym,
* – miejsce na wpisanie grupy zgodności – nie należy wypełniać w przypadku, gdy wybuchowość jest zagrożeniem dodatkowym
W miejscu * należy wpisać grupę zgodności.
Podklasa 1.4 jest szczególna, ponieważ w przepisach ADR przewidziano możliwość przewozu tak sklasyfikowanych materiałów wybuchowych w oparciu o wyłączenia spod przepisów ADR.
W miejscu * należy wpisać grupę zgodności.
W miejscu * należy wpisać grupę zgodności.
Klasa 2
W klasie 2 (gazy) pojawiają się3 wzory nalepek ADR, które stosuje się zgodnie z zagrożeniem stwarzanym przez dany gaz.
Nalepka 2.1 charakteryzuje zagrożenia stwarzane przez gazy palne.
Uwaga na podobieństwo z nalepką 3!
Nalepka 2.2 wskazuje na zagrożenia stwarzane przez gazy duszące (takie, które rozrzedzają tlen zawarty w powietrzu, co w określonych warunkach może prowadzić do uduszenia).
Dowiedz się więcej o przewozie towarów niebezpiecznych przez osoby prywatne na przykładzie argonu.
Nalepka 2.3 zarezerwowana jest dla gazów trujących, czyli takich, co do których wiadomo lub podejrzewa się, że mają właściwości trujące (a także żrące).
Uwaga na podobieństwo z nalepką 6.1!
Klasy 3-8 i 9
Materiały klasy 3 znakuje się nalepką 3. Co do zasady, klasa 3 dotyczy materiałów zapalnych ciekłych o temperaturze zapłonu nieprzekraczającej 60°C.
Sprawdź, jak stosować wyłączenie spod przepisów ADR na przykładzie płynu do dezynfekcji rąk.
Klasa 4.1 to materiały zapalne stałe, materiały samoreaktywne, materiały polimeryzujące oraz (uwaga!) materiały wybuchowe odczulone stałe. Przewóz niektórych materiałów tej klasy może wymagać kontrolowania temperatury.
Klasa 4.2 to materiały podatne na samozapalenie.
Klasa 4.3 obejmuje materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy palne.
Materiały utleniające podtrzymują palenie się innych materiałów lub mogą powodować ich zapłon. Materiały o takich właściwościach przynależą do klasy 5.1.
Nadtlenki organiczne są substancjami organicznymi, które zawierają dwuwartościową strukturę -O-O-. S podatne na rozkład egzotermiczny w temperaturze normalnej lub podwyższonej. Rozkład może być inicjowany przez: ciepło, kontakt z zanieczyszczeniami (np. kwasami, związkami metali ciężkich, aminami), tarcie lub uderzenie. Przewóz niektórych materiałów tej klasy może wymagać kontrolowania temperatury.
Klasa 6.1 obejmuje trujące materiały ciekłe i stałe.
Uwaga na podobieństwo z nalepką 2.3!
Klasa 6.2 gromadzi materiały zakaźne. Część z tych materiałów to także odpady medyczne.
Dowiedz się więcej o tym, jak powinien odbywać się przewóz odpadów medycznych.