wyznaczyć doradcę adr

Nie zawsze jest tak, że każdy podmiot biorący udział w przewozie ADR musi wyznaczyć doradcę do spraw bezpieczeństwa. Podstawę do odpowiedzi na pytanie na kim ciąży obowiązek wyznaczenia doradcy ADR dostarczają:

  • art. 15 ust.1 Ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych;
  • 1.8.3.1 Umowy ADR.

Obowiązek wyznaczenia doradcy ADR dotyczy każdego przedsiębiorstwa, którego działalność obejmuje nadawanie (patrz akapit niżej) lub przewóz towarów niebezpiecznych oraz pakowanie, załadunek, napełnianie lub rozładunek towarów niebezpiecznych i dla którego przewozu wymagane jest oznakowanie pojazdu zgodnie z umową ADR. Nawet jeśli przedsiębiorstwo spełni ten warunek tylko raz w roku, ciąży na nim obowiązek wyznaczenia przynajmniej jednego doradcy. Dotyczy to także pakowania, załadunku, napełniania czy rozładunku przy okazji takiego przewozu.

Nowością w ADR 2019-2021 jest wymóg dotyczący wyznaczenia doradcy ADR przez nadawcę towarów niebezpiecznych. Jednakże jak to często bywa, przewidziano tutaj okres przejściowy. Zgodnie z 1.6.1.44 nadawcy towarów niebezpiecznych powinni wyznaczyć doradcę do spraw bezpieczeństwa nie później niż 31 grudnia 2022 r. W praktyce oznacza to, że firmy nie mające kontaktu z towarami niebezpiecznymi, powinny wyznaczyć doradcę. Wystarczy, że umowa przewozu będzie określać taki podmiot jako nadawcę.

wyznaczyć doradcę adr

Kto nie musi wyznaczyć doradcy ADR?

Wspomniana wcześniej ustawa mówi, że „obowiązek wyznaczenia doradcy nie dotyczy uczestników wykonujących przewóz towarów niebezpiecznych każdorazowo w ilościach mniejszych niż określone w ADR (…)”. Najczęściej stosowanymi wyłączeniami są:

Analogicznie do poprzedniego śródtytułu doradcy ADR nie musi wyznaczać nadawca towarów niebezpiecznych, nawet jeśli jest nadawcą „pełnego” ADR. Zmieni się to jednak najpóźniej po 31 grudnia 2022 r. Warto też dodać, że nie dotyczy to nadawców, którzy jednocześnie pełnią inną rolę, np. załadowcy.

Zwracam uwagę również na fakt, że odbiorca towarów niebezpiecznych nie musi wyznaczać doradcy ADR – jeśli spełnia warunki opisane na początku tego wpisu. Przepisy określają przecież, że nie odbiorca, a rozładowca powinien wyznaczyć doradcę ADR. Jeśli więc przedsiębiorca jest jedynie odbiorcą towarów niebezpiecznych, ale to przewoźnik występuje w roli rozładowcy, nie ma konieczności wyznaczania doradcy ADR.

Kwestia stosowania najpopularniejszych wyłączeń jest na tyle szeroka, że poświęcam im osobne wpisy (linki powyżej). Poza charakterystykami tych wyłączeń opisuję też konkretne przykłady zastosowania. W przypadku niektórych towarów stosowanie wyłączeń może być nieintuicyjne. W takiej sytuacji zapraszam do kontaktu. Myślę, że warto rozważyć też przejście na ADR. O szacunkowych kosztach takiej inwestycji w przypadku przewoźnika napisałem więcej tutaj. W przypadku nadawcy towarów niebezpiecznych może się tu pojawić pewna oszczędności wynikająca ze skali. To prawda, że nadawca zacznie ponosić dodatkowe koszty związane z oznakowaniem przesyłek, sposobem opakowania, doradcą ADR itd. Z drugiej strony, oszczędność może pojawić się w kosztach transportu. Jest tak, ponieważ przy realizowaniu dużych transportów (np. nieograniczonych wyłączeniem 1.1.3.6) koszt jednostkowy transportu – w przeliczeniu na jednostkę towaru – jest po prostu niższy. Zawsze warto rozważyć za i przeciw.

Zarówno ten wpis jak i wszystkie treści zawarte na niniejszej stronie mają charakter tylko i wyłącznie ogólnoinformacyjny i nie powinny być rozumiane jako doradztwo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *