Klasy towarów niebezpiecznych. Podział, zagrożenia i najczęstsze błędy

W tym wpisie

Transport towarów niebezpiecznych to jeden z najbardziej regulowanych obszarów logistyki. Kluczową rolę odgrywa w nim prawidłowa klasyfikacja materiałów, a jej podstawą są właśnie klasy towarów niebezpiecznych określone między innymi w przepisach ADR.

Błędy w tym zakresie mogą prowadzić nie tylko do kar administracyjnych, ale przede wszystkim do realnego zagrożenia życia, zdrowia ludzi oraz środowiska. Dlatego w tym artykule wskazujemy:

  • czym są klasy towarów niebezpiecznych,

  • jak wygląda ich podział,

  • jakie błędy popełniane są najczęściej,

  • oraz jak będzie wyglądać dalsza część tej serii.

Czym są klasy towarów niebezpiecznych?

Klasy towarów niebezpiecznych to podział substancji i przedmiotów stwarzających zagrożenie w transporcie, określony w Umowie ADR (a tak prawdę mówiąc, to w Przepisach Modelowych ONZ). Każda klasa grupuje materiały o podobnych właściwościach niebezpiecznych – np. wybuchowych, łatwopalnych, toksycznych czy żrących.

Taki podział przede wszystkim ułatwia identyfikację zagrożeń (ponieważ do każdej klasy przypisano czytelną nalepkę zagrożeń), a to ma kluczowe znaczenie przy wypadkach i sytuacjach awaryjnych.

W praktyce prawidłowe przypisanie klasy to pierwszy i najważniejszy krok w ADR. Błąd popełniony na tym etapie uniemożliwia zastosowanie szczegółowych przepisów mających na celu zapewnienie właściwego poziomu bezpieczeństwa.

Podział – ile jest klas towarów niebezpiecznych?

ADR wyróżnia 13 klas towarów niebezpiecznych, oznaczonych cyframi od 1 do 9 (ponieważ w 4, 5 i 6 mamy pewne rozgałęzienia, daje nam to w sumie 13 klasy przy numeracji do 9).

Klasy ADR w skrócie

  1. Klasa 1 – Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałami wybuchowymi

  2. Klasa 2 – Gazy 

  3. Klasa 3 – Materiały zapalne ciekłe

  4. Klasa 4.1 – Materiały zapalne stałe, materiały samoreaktywne, materiały polimeryzujące oraz materiały wybuchowe odczulone stałe

  5. Klasa 4.2 – Materiały podatne na samozapalenie

  6. Klasa 4.3 – Materiały wydzielające w zetknięciu z wodą gazy palne

  7. Klasa 5.1 – Materiały utleniające

  8. Klasa 5.2 – Nadtlenki organiczne

  9. Klasa 6.1 – Materiały trujące

  10. Klasa 6.2 – Materiały zakaźne

  11. Klasa 7 – Materiały promieniotwórcze

  12. Klasa 8 – Materiały żrące

  13. Klasa 9 – Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

Dlaczego to ma znaczenie?

W praktyce z klasami towarów niebezpiecznych styka się znacznie więcej firm, niż mogłoby się wydawać. Obejmują one nie tylko producentów chemikaliów, ale także przedsiębiorstwa, które:

  • wysyłają gotowe produkty zawierające substancje niebezpieczne,
  • magazynują materiały oznakowane nalepkami ADR,
  • zlecają transport firmom zewnętrznym,
  • importują towary spoza UE,

  • przekazują odpady niebezpieczne do dalszego zagospodarowania.

W każdym z tych przypadków nieprawidłowa klasyfikacja może oznaczać odpowiedzialność po stronie firmy, nawet jeśli sam przewóz realizuje podmiot trzeci. Dlatego warto zrozumieć podział klasyfikacyjny i zauważyć jego praktyczne zastosowanie w działalności przedsiębiorstwa.

Jak dokonuje się klasyfikacji?

Klasyfikacja towarów niebezpiecznych polega na ocenie rzeczywistych właściwości fizykochemicznych substancji lub mieszaniny (najczęściej, ponieważ klasyfikację przeprowadza się także w przypadku przedmiotów, a czasem brane są pod uwagę także właściwości biologiczne itd.), takich jak palność, toksyczność, reaktywność czy zdolność do wydzielania gazów.

Proces ten opiera się na przepisach Umowy ADR (część 2) oraz na wynikach badań laboratoryjnych lub danych obliczeniowych, które pozwalają określić m.in. temperaturę zapłonu, właściwości utleniające czy zagrożenia dodatkowe.

Klasyfikację przeprowadza producent, do czego czasem niezbędna jest współpraca z właściwą władzą, a wynikiem klasyfikacji są informacje znajdujące się w karcie charakterystyki (SDS) w sekcji 14.

Z tego względu samodzielne „zgadywanie” klasy lub opieranie się wyłącznie na nazwie handlowej jest błędem mogącym prowadzić do poważnych następstw.

Najczęstsze błędy związane z klasyfikacją towarów niebezpiecznych

Z naszej praktyki doradczej wynika, że firmy najczęściej popełniają następujące błędy:

🔹 błędne przypisanie klasy (a w konsekwencji numeru UN) na podstawie „podobieństwa” lub przez analogię do produktów konkurencji,
🔹 pomijanie zagrożeń dodatkowych,
🔹 założenie, że „małe stężenie” gwarantuje brak właściwości niebezpiecznych w rozumieniu ADR.

Wiele z tych problemów wynika z braku wiedzy lub powielania starych schematów. W praktyce większość problemów z ADR nie wynika z ignorowania przepisów, lecz z błędnych założeń przyjętych na samym początku procesu. Dlatego oferujemy usługi konsultacyjne obejmujące także ustalenie klasy towarów niebezpiecznych zgodnie z właściwymi przepisami.

Klasa towaru to jeszcze nie wszystko

Chociaż prawidłowa klasyfikacja towarów niebezpiecznych obejmuje przypisanie każdego z nich do właściwej klasy, jest to tak  naprawdę początek procesu. Stosowanie konkretnych przepisów w odniesieniu do danego materiału niebezpiecznego zależy w praktyce od przypisania mu konkretnego numeru UN oraz grupy pakowania, a czasem od kilku innych szczegółów technicznych.

Jednakże już sama wiedza o tym, z materiałem jakiej klasy mamy do czynienia pozwala doświadczonemu specjaliście na powzięcie pewnych ogólnych założeń. Nie mówimy tu jedynie o doradcach ADR ale także o strażakach, dla których prawidłowa informacja o właściwościach ładunku jest kluczowa, by móc prowadzić skuteczne i obarczone możliwie minimalnym ryzykiem działania ratownicze.

klasy towarów niebezpiecznych 1
Błędy popełnione przy klasyfikacji towarów niebezpiecznych będą miały wpływ na nieprawidłowe oznakowanie jednostek transportowych, co w konsekwencji może prowadzić do narażenia życia strażaków pracujących w trakcie akcji ratunkowych (zdjęcie z archiwów KPPSP w Gryfinie)

Dlaczego powstaje ta seria artykułów?

Ten wpis poprzedza cykl 13 artykułów, którymi omówimy wszystkie klasy towarów niebezpiecznych poświęcając każdej z nich osobną treść.

W tych wpisach:

  • omówimy każdą z klas z osobna, zwracając uwagę na najważniejsze aspekty,
  • wskażemy przykłady szeroko dostępnych materiałów lub przedmiotów wraz z omówieniem praktycznych ciekawostek,
  • zwrócimy uwagę na błędy w pracy z materiałąmi danych klas.

Celem tej serii jest stworzenie praktycznego kompendium wiedzy, z którego skorzystają:

  • nadawcy materiałów niebezpiecznych,
  • spedytorzy, 
  • przewoźnicy,
  • pośrednicy zapewniający usługi logistyczne, w tym magazynowe,
  • osoby odpowiedzialne za BHP.
Zarówno ten wpis jak i wszystkie treści zawarte na niniejszej stronie mają charakter wyłącznie ogólnoinformacyjny. Nie powinny być rozumiane jako doradztwo.