Czym jest numer rozpoznawczy zagrożenia? 4 przykłady

W tym wpisie

Przejeżdżając obok cysterny przewożącej towary niebezpieczne, można zauważyć charakterystyczne pomarańczowe tablice z dwoma rzędami liczb. Dolna liczba to numer UN – identyfikator towaru, o którym pisaliśmy przy innej okazji. Górna liczba to numer rozpoznawczy zagrożenia, znany również jako numer Kemlera. To właśnie on informuje służby ratownicze przybyłe na miejsce zdarzenia, z jakim rodzajem zagrożenia mają do czynienia – zanim jeszcze zdążą sprawdzić dokumenty lub gdy dokumentacja (z różnych powodów) jest niedostępna.

W tym wpisie wyjaśniamy, czym jest numer rozpoznawczy zagrożenia, jak się go czyta i co oznaczają poszczególne cyfry – tak, żeby po przeczytaniu móc samodzielnie odczytać dowolną tablicę pomarańczową napotkaną na drodze.

Dwie nazwy

W dokumentach i przepisach ADR element ten występuje pod nazwą numer rozpoznawczy zagrożenia. W praktyce zawodowej i w potocznym użyciu równie często można spotkać się z określeniem numer Kemlera, pochodzące od nazwiska holenderskiego eksperta K.A. Kemlera, który wniósł istotny wkład w opracowanie tego systemu. Obie nazwy oznaczają to samo i można ich używać zamiennie – warto jednak znać obie, bo w zależności od środowiska można się spotkać z każdą z nich.

Gdzie występuje i do czego służy?

Numer rozpoznawczy zagrożenia umieszczany jest w górnej części tablicy barwy pomarańczowej, którą oznakowane są pojazdy przewożące towary niebezpieczne w przypadku przewozu w cysternach oraz luzem (czyli nieopakowanych towarów niebezpiecznych). Dolna część tablicy zawiera numer UN. Oba numery razem tworzą kompletny komunikat widoczny z odległości, dzięki czemu ratownicy mogą błyskawicznie określić rodzaj i skalę zagrożenia.

Warto podkreślić, że numer rozpoznawczy zagrożenia jest elementem systemu identyfikacji zewnętrznej – przeznaczonym przede wszystkim dla służb ratowniczych i kontrolnych. Nie zastupuje on klasyfikacji towaru ani nie jest elementem dokumentu przewozowego. To skrót informacyjny, zaprojektowany z myślą o szybkim działaniu w sytuacji awaryjnej.

Co ciekawe, przepisami Umowy ADR wymaga się, by montaż tablicy ostrzegawczej wytrzymał 15 minut w otwartym ogniu. To samo wymaganie dotyczy cyfr. W sytuacji zagrożenia sprawia to, że nawet w przypadkach, gdy jednostka transportowa staje w ogniu, służby mogą odczytać zagrożenie samodzielnie.

Jeśli jednak jesteś świadkiem takiego zdarzenia i to ty wzywasz pomoc, koniecznie zrób zdjęcie tablic, zapisz numery na nich widniejące lub zapamiętaj je i przekaż dyspozytorowi. Pamiętaj, że gdy znajdziesz się w miejscu zdarzenia z udziałem towarów niebezpiecznych, twoje bezpieczeństwo może być szczególnie zagrożone, dlatego nie zbliżaj się do takiej jednostki transportowej jeśli jakikolwiek element budzi twoje zastrzeżenia – szczególnie w przypadku widocznego wycieku lub ognia.

Nie wszystkie klasy mają grupy pakowania

Numer Kemlera składa się z dwóch lub trzech cyfr, poprzedzonych niekiedy literą X. Każdy element tego zapisu niesie konkretne znaczenie.

Pierwsza cyfra wskazuje na dominujący rodzaj zagrożenia, według następującego kodu:

  • 2 – gaz
  • 3 – materiał ciekły zapalny
  • 4 – materiał stały zapalny
  • 5 – materiał utleniający lub nadtlenek organiczny
  • 6 – materiał trujący lub zakaźny
  • 7 – materiał promieniotwórczy
  • 8 – materiał żrący
  • 9 – inne zagrożenia (np. zagrożenie dla środowiska)

Kolejne cyfry wskazują na zagrożenia dodatkowe, używając tego samego kodu. Jeżeli materiał stwarza tylko jedno zagrożenie, drugą cyfrą jest 0 (np. 30 – materiał ciekły zapalny bez zagrożeń dodatkowych).

Podwojenie cyfry (np. 33, 66, 88) oznacza szczególnie intensywne zagrożenie tego samego rodzaju – np. 33 to materiał ciekły szczególnie łatwopalny, 88 to materiał szczególnie żrący.

Litera X na początku (np. X333, X80) oznacza zakaz stosowania wody do gaszenia pożaru lub rozcieńczania wycieku. Jest to informacja krytyczna dla straży pożarnej – użycie wody przy tych materiałach może nasilić reakcję lub spowodować wydzielenie toksycznych bądź palnych gazów.

Warto zaznaczyć, że numer rozpoznawczy zagrożenia jest przypisany do konkretnego numeru UN w tabeli A Umowy ADR i nie może być dobierany swobodnie przez nadawcę lub przewoźnika. Dlatego powyższe uwagi służą jedynie ułatwieniu odczytania go, ale dobór odbywa się przez odczytanie przypisanego do konkretnego towaru numeru z wykazu towarów niebezpiecznych Umowy ADR.

4 przykłady

Poniżej cztery przykłady tablic pomarańczowych. Każdy pokazuje inny aspekt systemu.

 

33 / 1203 – BENZYNA SILNIKOWA

Pierwsza cyfra 3 – materiał zapalny ciekły. Podwojenie do 33 – materiał szczególnie łatwopalny (temperatura zapłonu poniżej 23°C). Brak litery X – gaszenie wodą jest dopuszczalne (chociaż w praktyce stosuje się piany lub proszki). To jedna z najczęściej spotykanych na polskich drogach tablic – widoczna na cysternach paliwowych.

 

X423 / 1428 – SÓD

Litera X na początku – zakaz użycia wody w przypadku akcji ratowniczych (chyba, że za zgodą specjalistów). Cyfra 4 – materiał zapalny stały. Cyfra 2 – zagrożenie dodatkowe: emisja gazu. Cyfra 3 – zagrożenie dodatkowe: łatwopalność ciekła. Sód reaguje z wodą gwałtownie, wydzielając wodór i duże ilości ciepła – próba gaszenia wodą spowodowałaby natychmiastowe nasilenie pożaru lub wybuch. Tablica ta jest skondensowanym ostrzeżeniem dla każdego ratownika.

 

268 / 1017 – CHLOR

Cyfra 2 – gaz. Cyfra 6 – zagrożenie dodatkowe: toksyczność. Cyfra 8 – zagrożenie dodatkowe: działanie żrące. Chlor jest gazem trującym o silnym działaniu draźniącym na drogi oddechowe, a w wyższych stężeniach śmiertelnym. Ten przykład dobrze pokazuje, że trzy cyfry mogą wskazać na trzy różne, jednoczesne rodzaje zagrożenia.

 

80 / 1824 – WODOROTLENEK SODU, ROZTWÓR

Cyfra 8 – materiał żrący. Cyfra 0 – brak zagrożeń dodatkowych. Soda kaustyczna jest jednym z najczęściej przewożonych materiałów żrących w Polsce, stosowanym w przemyśle papierniczym, chemicznym i w oczyszczalniach ścieków

 

numer rozpoznawczy zagrożenia wodorotlenek sodu
Numer rozpoznawczy zagrożenia 80 przypisany do wodorotlenku sodu (UN 1824)

Tablice z numerami i tablice bez numerów – różnica

Tablica pomarańczowa z numerem Kemlera i numerem UN dotyczy pojazdów przewożących towary niebezpieczne w cysternach lub luzem. Rozmieszczenie tablic może różnić się od siebie i wynika np. z tego, czy przewóz odbywa się w cysternie wielokomorowej i dotyczy przewozu różnych materiałów niebezpiecznych, czy może każda z komór napełniona jest tym samym materiałem.

Natomiast pojazdy przewożące towary niebezpieczne w opakowaniach (tzw. sztukach przesyłki) oznakowane są tablicami pomarańczowymi bez żadnych numerów – samą „pustą” tablicą ostzregawczą barwy pomarańczowej. To odmienna sytuacja, w której identyfikacja konkretnych towarów jest możliwa wyłącznie na podstawie dokumentu przewozowego i oznakowania poszczególnych sztuk przesyłki.

Warto mieć tę różnicę na uwadze, bo brak numerów na tablicy nie oznacza błędu – to po prostu inny sposób przewozu, wymagający innego podejścia do identyfikacji ładunku.

Podsumowanie

Numer rozpoznawczy zagrożenia – numer Kemlera – to górna część tablicy pomarańczowej i pierwsza linia informacji dla służb ratowniczych. Dwie lub trzy cyfry, niekiedy poprzedzone literą X, mówią o dominującym rodzaju zagrożenia, zagrożeniach dodatkowych, intensywności zagrożenia i ewentualnym zakazie użycia wody. To prosty system, który – gdy się go zna – pozwala błyskawicznie ocenić sytuację.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej o oznakowaniu pojazdów ADR, prawidłowym stosowaniu tablic pomarańczowych lub szkoleniu personelu w zakresie identyfikacji towarów niebezpiecznych – skontaktuj się z nami.

Pomagamy w interpretacji przepisów ADR, ocenie prawidłowości oznakowania oraz szkoleniach stanowiskowych dla kierowców i personelu zaangażowanego w prze wóz towarów niebezpiecznych. Lepiej wyjaśnić wątpliwości wcześniej, niż mierzyć się z ich skutkami po kontroli lub zdarzeniu.

Zarówno ten wpis jak i wszystkie treści zawarte na niniejszej stronie mają charakter tylko i wyłącznie ogólnoinformacyjny. Nie powinny być rozumiane jako doradztwo.